من هنوز در به در طرّه ی اون زلف سیاتم

من هنوزم سبزِ سبزم ، ریشه دارم

یکی از پا پتی هاتم

آقای کوچیک نوازِ بنده پرور

من هنوزم صله گیرِچشمِ بارونیِ اون ابرِ نگاتم

منو کُشتی ، منو کُشتی

منو کُشتی ،...

 کُشته باشی خوش به حالم

من هنوزم که هنوزه یکی ازاون کشته هاتم

من هنوز در به در طرّه ی اون زلف سیاتم

من هنوزم سبزِ سبزم ، ریشه دارم

یکی از پا پتی هاتم.......

                                                       محمد صالح علاء

امروز

 يك غــزل

 يك درد

 يك مـوج زيباي ناسروده

 در آسمان اين شهر پـــرواز خواهد كـرد

 ...

 غـروب آدينه

 اين بار هم

 غريبانه در خون خويش خوابش برد

 كاش آن حاضــر غايب

 در اين غم انگيز ترين غروب مي آمد .

جمعه هاي دل گير

 مي شود باز بگويند كه بي تقصيرند؟

جمعه هايي كه بدون تو چنين دل گيرند؟

باز در گوش زمان ثانيه ها مي گفتند

خسته از چر خش اين عقربه هاي پيرند

يوسف پرده نشين بي تو زليخا صفتان

شبي از حسرت پنهان شدنت مي ميرند

من وتنهايي يك پنجره چشم به راه

و غزل هايي كه از نام تو جان مي گيرند

بي تو ديريست كه خواب گل و آيينه و باغ

خواب هاي دم صبح اند كه بي تعبيرند

عاقبت  بي تو شبي قافيه هاي غزلم

زير باران به خدا از غم تو مي ميرند

شيرين خسروي

پروردگارم

جاي بوسه ات

خالي است روي گونه هاي خيسم

بفرست باراني و

بوسه بارانم كن !

                         اَللهمَ صَـلٍ علي محمّد و ال محمَد و عَجل فرجَهم

بي قرار توام و در دل تنگم گله هاست

آه،بي تاب شدن عادت كم حوصله هاست

مثل عكس رخ مهتاب كه افتاده در آب

در دلم هستي وبين من و تو فاصله هاست

آسمان با قفس تنگ چه فرقي دارد

بال وقتي قفس پر زدن چلچله هاست

بي تو هر لحظه مرا بيم فروريختن است

مثل شهري كه به روي گسل زلزله هاست

باز مي پرسمت از مساله دوري و عشق

و سكوت تو جواب همه مساله هاست

 ابولفضل نظري            

من هم چنان به یاد تو هستم غریب وار

ای ابر نیمه سوخته ! برقی بزن ببار !

برقی بزن ! بچرخ و سماعی دوباره کن !

اما ببار تیغ به چشمان روزگار

من هم چنان که تو هستی هنوز هم

سیراب از غرورم و سرشار از انتظار

ای باغبان عشق ! بیا مثل قبل از این

در زخم های سینه ی من خنده ای بکار !

تا بنگریم خلوت صبحی دوباره را

دستی بیار و پرده شب را بزن کنار !

                                                                                            عبدالرحیم سعیدی راد

...

نمی خواهی بباری ؟؟؟

دردت به جانم ، من براي باريدن تو ساعت ها بغض کرده ام .

دل به داغ بی کسی دچار شد نیامدی

چشم ماه و آفتاب تار شد ، نیامدی

سنگ های سرزمین من در انتظار تو

زیر سم اسب ها غبار شد ،نیامدی

چون عصای موریانه خورده دست های من

زیر بار درد تار و مار شد ، نیامدی

ای بلند تر ز کاش و دورتر ز کاشکی

روزهای رفته بی شمار شد ، نیامدی

عمر انتظار ما ، حکایت ظهور تو

قصه ی بلند روزگار شد نیامدی

                                                                  عبدالجبار کاکایی

فریــا د

ای تنها ! بی تو تنها من!

ای با من ! ای همچو جان با تن !

ای نسیم ! ای بوی پیرا هن !

ای ز تو چشم دلم روشن !

شور آواز تو کو ؟

شوق پرواز تو کو ؟

ای دل ! ای مرغ سحر !

ای شکسته بال و پر

در دل شبهای تار

سوز تو ساز تو کو ؟

موج سر کشم که دل

داده ام به دست باد

دل به دریا می زنم

تا شوم از خود آزاد

گر چه سرد و خامشم

شعله شعله آتشم

گر زبانه بر کشم

هر چه بادا باد

فریاد ! فریاد ! فریاد ! فریـاد!

                        قیصر امین پور

تمام عاشقانه ها فدای یک نگاه تو

که عشق، عشق می کند فدا شود برای تو

تو از همیشه آمدی به گاه گاه شهر ما

نصیب کوچه مان نشد عبور گاه گاه تو

نشان به آن نشان که من همیشه پشت پنجره

تو را مرور می کنم از ابتدای راه تو

از آسمان شنیده ام که در غروب حل شدی

و بعد از آن مگر کسی ندیده روی ماه تو

بیا که جز تو هیچ کس نمی رسد به داد من

که من سقوط کرده ام به عمق پرتگاه تو

پرویز رسول زاده

عشق از من  و نگاه تو تشکیل می شود

گاهی تمام  من  به  تو  تبدیل می شود

وقتی  به داستان  نگاه تو می رسم

یک باره شعر وارد تمثیل می شود

ای عابر بزرگ  که با گام های تو

از انتظار پنجره تجلیل می شود

تا کی سکوت و خلوت این کوچه های سرد

بر چشم های  پنجره تحمیل می شود

آیا دوباره مثل سالـهـای پیش

امسال هم بدون تو تحویل می شود؟

بی شک شبی به پاس غزل های چشم تو

بازار وزن و قافیه  تعطیل می شود

آن روز هفت سین اهورایی بهار

موعود ! با سلام تو تکمیل می شود

       زهرا بیدکی      

اگر تو دیر بیایی تباه خواهم شد

 اسیر پنجه ی دیو گناه خواهم شد

به سوی ساقه ی گندم روانه می  گردم

دچار کهنه ترین اشتباه خواهم

میان جاده گرفتار مرگ می گردم

رفیق و همسفر نیمه راه خواهم شد

به کاروان ظهور تو دل نمی بندم

همیشه معتکف عمق چاه خواهم شد

درخت سر به هوایی نمی شوم، برگرد

بسان بید بیا سر به راه خواهم شد

رضا جعفری    

سرود انتظار تو

ترانه ی دلم شده

و هم امید دیدنت

بهانه ی دلم شده

شنیده ام که جمعه ای

تو می رسی ز راه دور

شکفته می شود جهان

چو غنچه ای از این حضور

غروب جمعه آمد و

دوباره این دلم گرفت

نیامدی و باز هم

دلم هوای غم گرفت

یحیی علوی فرد

صبح بی تو رنگ بعدازظهر یک آدینه دارد

بی تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد

بی تومی گویند تعطیل است کار عشقبازی

عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد؟

جغد بر ویرانه می خوابد به انکار تو اما

خاک این ویرانه ها بویی از آن گنجینه دارد

خواستم از رنجش دوری بگویم،یادم آمد

عشق با آزار، خویشاوندی دیرینه دارد

در هوای عاشقان پر می کشد با بی قراری

آن کبوتر چاهی زخمی که او در سینه دارد

ناگهان قفل بزرگ تیرگی را می گشاید

آنکه در دستش کلید شهر پر آیینه دارد

زنده یاد قیصر امین پور

 راز ماندن

کوه پرسید ز رود،

زیر این سقف کبود

راز ماندن در چیست؟

گفت : در رفتن من

کوه پرسید: و من؟

گفت : در  ماندن تو

بلبلی گفت : و من؟

خنده ای کرد و گفت:

در غزلخوانی تو

آه از آن آبادی

که در آن کوه رَود ،

رود ، مرداب شود ،

و در آن بلبل سر گشته سرش را به گریبان ببرد ،

و نخواند دیگر ،

من وتو ، بلبل و کوه و رودیم

راز ماندن جز ، در خواندن من ، ماندن تو ، رفتن یاران سفر کرده یمان نیست ، بدان !

                                                                زنده یاد ابولفضل سپهر

خسته از  زندگانی ام بی تو

خالی از شادمانی ام بی تو

حال و روز مرا ببین لیلی !

مثل مجنون روانی ام بی تو

می رود از کفم به باد فنا

شور وشوق جوانی ام بی تو

مثل رنگ غروب دلگیر است

آ بـی آسـمانی ام بــی تو

چشم هایم همیشه بارانی است

با تو رنگین کمانی ام بی تو...

نسرین راما دان

مهربان تر از پدر، مادر،شما، آقا بزرگ

بچه بودم فکر می کردم خدا هم شکل ماست

مثل من،تو،ما،همه، او نیز موجودی دو پاست

در خیال کوچک خود فکر می کردم خدا

پیرمردی مهربان است و به دستش یک عصاست

یک کت و شلوار می پوشد به رنگ قهوه ای

حال و روز جیب هایش هم هم همیشه رو به راست

مثل آفا جان به جیبش عینکی دارد بزرگ

با کلاه و ساعت کهنه، که زنجیرش طلاست

فکر می کردم که پیپش را مرتب می کشد

سرفه های او دلیل رعد و برق ابر هاست

گاه گاهی  نسخه می پیچد طبابت می کند

مادرم می  گفت او هر دردمندی را دواست

فکر میکردم که شب ها روی یک تخت بزرگ

مثل آدم ها و من در خواب های خوش رهاست

چند سالی که گذشت از عمر من فهمیده ام

او حسابش از تمام عالم وآدم جداست

مهربان تر از پدر، مادر،شما، آقا بزرگ

او شبیه هیچ فردی نیست...نه.. چون او خداست

خدیجه پنجی

حضرت محــمّد(ص):

مـــهـــدي اين امّت از ماست كه هيبت موسي و شكوه و

 درخشنـدگي عـيسـي و حـكم داود و شكيـبايي ايـوب

 را دارا مي باشد.       

                                                                            بحار الانوار،ج32،ص303    

---------------------

هزار پنجره حیران خواب و بیداریست

شبی که نام تو در کوچه باغ ما جاریست

در انتـظار تو ای فرصـت سفر کـرده

تمام باغ در اندیـشه فدا کاریسـت

برای زخــم دل آسمان خـسته شـب

حضور گرم نگاه تو مرهمی کاریست

تمام حرف بهاری که بی تو بر خیزد

ترانه های غبارین پار و پیراریـست

بیا و از شب میلاد خویش صحبت کن

دلم گرفته از اینجا چقدر تکراریـست

بیا و تمام مرا سـبز کن خـدایی کن

هزار پنجره حیران خواب و بیداریست

محمد علی شیخ الاسلامی